«دندیل» مجموعه‌ای از چهار داستان است که با روایت زندگی آدم‌های حاشیه‌نشین، فضای تلخ و ناآرامی را پیش چشم خواننده می‌گذارد. داستان آغازین در محله‌ای به نام دندیل جریان دارد؛ جایی در کنار شهر که خندقی آن را از فضای شهری جدا می‌کند. خانه‌های کوچک و نامنظم میان زباله‌ها به هم نزدیک شده‌اند و خانه‌ای بر بلندی، بر دیگر ساختمان‌ها مشرف است. همین تصویر از آغاز، تفاوت جایگاه آدم‌ها و دشواری محیط زندگی آنان را نشان می‌دهد. در نخستین صحنه، ممیلی و پنجک هنگام روشن شدن هوا به قهوه‌خانه‌ای در میدانچه می‌آیند. بابا که شب را با درد شکم گذرانده، کنار سماور سرگرم کار است و هنوز خاکستر گرم را برای تسکین درد بر شکم دارد. گفت‌وگوی ساده و عامیانه میان این شخصیت‌ها، ترس از رفتن به شهر، سرمای صبح و گرفتاری‌های روزمره را آشکار می‌کند. کمی بعد نگاه دو همراه به خانه خانمی و حضور زینال جلب می‌شود. کنجکاوی آنان درباره رفت‌وآمدهای آن خانه، زمینه‌ای برای آشنایی بیشتر با روابط و شایعات محله فراهم می‌آورد. در کنار داستان هم‌نام کتاب، سه عنوان «عافیتگاه»، «آتش» و «من و کچل و کیکاووس» نیز در فهرست آمده‌اند. روایت، به‌ویژه در بخش قابل مشاهده از داستان نخست، بر گفت‌وگوهای زنده، جزئیات مکان و رفتار شخصیت‌ها تکیه دارد. خواننده از خلال همین موقعیت‌های کوچک، با محیطی آشنا می‌شود که فقر، فاصله اجتماعی، بیم و کنجکاوی در زندگی روزانه ساکنان آن حضور دارند.