آرزوهای بزرگ در این نسخهٔ تلخیص‌شده، با صدای پسری آغاز می‌شود که نام خانوادگی و نام کوچک خود را کوتاه کرده و پیپ نامیده است. او پدر و مادرش را در کودکی از دست داده و نزد خواهرش، همسر جو گارگری آهنگر، بزرگ شده است. همین معرفی ساده، خواننده را به دنیای کودکی می‌برد که وابستگی به دیگران، فقر و تنهایی بخشی از تجربهٔ روزانهٔ اوست. صحنهٔ آغازین در بعدازظهری سرد و مرطوب شکل می‌گیرد. پیپ در قبرستانی کنار باتلاق، نزدیک آرامگاه پدر، مادر و پنج برادر کوچکش، ایستاده و گریه می‌کند. رودخانه و دریای دوردست، همراه با تاریک‌شدن هوا، فضای هراس‌آور این دیدار را می‌سازند. ناگهان مردی با لباس‌های پاره و زنجیری بر پا از میان قبرها ظاهر می‌شود، کودک را تهدید می‌کند و تکه‌نان جیبش را با ولع می‌خورد. وقتی مرد می‌فهمد پیپ با خانوادهٔ یک آهنگر زندگی می‌کند، از او غذا و سوهان می‌خواهد. تهدیدهای او و ادعای حضور همراهی پنهان، ترس کودک را بیشتر می‌کند. عنوان نخستین بخش، «مرا وادار به دزدی کردند»، کشمکش میان خواستهٔ مرد و وضعیت آسیب‌پذیر پیپ را پیشاپیش برجسته می‌سازد. مقدمه، توجه داستان به کودکان فقیر، تحقیر اجتماعی و آرزوهای بزرگ را توضیح می‌دهد. این آغاز، زمینه‌ای برای دنبال‌کردن تجربه‌های پیپ فراهم می‌آورد و نشان می‌دهد چگونه یک برخورد ناگهانی می‌تواند احساس امنیت و تصمیم‌های یک کودک را تحت تأثیر قرار دهد.