«عناصر آهنکانکریت» با معرفی کانکریت به‌عنوان ترکیبی از سمنت، آب، ریگ و جغل آغاز می‌شود و توضیح می‌دهد که چگونه سیخ‌های فولادی ضعف مقاومت کششی آن را جبران می‌کنند. بحث نخست، فواید این مصالح را در کنار محدودیت‌های آن قرار می‌دهد؛ از دوام، شکل‌پذیری و حفاظت سیخ‌ها گرفته تا وزن زیاد اعضا، مصارف قالب‌بندی و حساسیت خواص کانکریت به نسبت اختلاط. در ادامه، سازگاری کانکریت و فولاد از دید چسپندگی، حفاظت در برابر خوردگی و نزدیکی انبساط حرارتی بررسی می‌شود. متن سپس انواع پورتلند سمنت و عالوگی‌های هوا‌زا، تسریع‌کننده، بطی‌کننده و روان‌ساز را معرفی می‌کند و کاربرد آن‌ها را در شرایط متفاوت شرح می‌دهد. مقاومت فشاری، ضرایب ارتجاعی، ضریب پواسون، انقباض و خزش نیز مطرح می‌شوند. توضیح آزمایش‌های خمشی و دو نیم کردن استوانه، خواننده را با روش‌های غیرمستقیم سنجش مقاومت کششی آشنا می‌سازد. بخش دیگری به سنگدانه‌ها، سیخ‌های ساده و رخدار، اندازه‌های متریک و واحدهای مقاومت اختصاص دارد. پس از آن، بارهای مرده، زنده و محیطی همراه با نمونه‌هایی از فشار خاک، آب، برف، باد و زلزله توضیح داده می‌شوند. فصل دوم رفتار گادر آهنکانکریتی را هنگام افزایش تدریجی بار دنبال می‌کند: مقطع بدون درز، مرحلهٔ درزشدگی با تشنجات ارتجاعی و مرحلهٔ مقاومت نهایی. حرکت محور خنثی، رسیدن فولاد به حد سیالیت، دياگرام مومنت و انحنا و محاسبهٔ مومنت ایجاد درز، محورهای اصلی این بحث آموزشی هستند.