سفر به ولایت عزرایل

این کتاب سفرنامه‌ای است از سفر آل‌احمد به اسرائیل در سال ۱۳۴۱ خورشیدی.
او با دعوت رسمی به‌عنوان نویسنده ایرانی به این کشور سفر می‌کند.
نویسنده با نگاهی تند، انتقادی و سیاسی، وضعیت اسرائیل و روابط آن با جهان عرب را تحلیل می‌کند.
آل‌احمد از دیدارهایش با یهودیان مهاجر، روشنفکران، و مقامات اسرائیلی گزارش می‌دهد.
او به مسئله فلسطین، اشغال سرزمین‌ها و سیاست‌های صهیونیستی واکنش نشان می‌دهد.
نثر کتاب صریح، پرتنش و گاه آمیخته با طنز تلخ و کنایه است.
نویسنده از تضاد میان پیشرفت فنی اسرائیل و بحران‌های اخلاقی و انسانی آن سخن می‌گوید.
کتاب بازتابی از دغدغه‌های فکری آل‌احمد درباره هویت، استعمار و غرب‌زدگی است.
«ولایت عزرائیل» در عنوان، اشاره‌ای نمادین به مرگ، خشونت و فضای تهدیدآمیز دارد.
در نهایت، این اثر سندی است از مواجهه روشنفکری ایرانی با مسئله اسرائیل و بحران خاورمیانه.