این کتاب مجموعه‌ای از روایت‌های تاریخی دربارهٔ زندگی شماری از صحابه و شخصیت‌های صدر اسلام است که حوادث را با شیوه‌ای داستانی و پیوسته بازگو می‌کند. در فهرست آغازین، نام‌هایی چون عمیر بن وهب جمحی، طفیل بن عمرو، ام سلمه، ثمامه بن اثال و عبدالله بن جحش دیده می‌شود و هر بخش به بخشی از زندگی و رویدادهای مربوط به آنان می‌پردازد. روایت موجود دربارهٔ عمیر بن وهب از پیامدهای جنگ بدر آغاز می‌شود؛ او سالم از میدان بازمی‌گردد، اما پسرش وهب در اسارت مسلمانان قرار گرفته است. عمیر نگران سرنوشت پسر خویش است و هم‌زمان دشمنی شدیدی با پیامبر اسلام دارد. در مسجدالحرام با صفوان بن امیه دربارهٔ کشته‌شدگان و اسیران بدر گفت‌وگو می‌کند و تصمیم خود برای رفتن به مدینه و کشتن پیامبر را با او در میان می‌گذارد. صفوان می‌پذیرد بدهی‌های عمیر را بپردازد و سرپرستی فرزندانش را بر عهده گیرد. عمیر نیز شمشیرش را تیز و زهرآلود می‌کند و راه مدینه را پیش می‌گیرد. هنگام رسیدن او، عمر بن خطاب حضورش را خطرناک می‌بیند و دیگر صحابه را هوشیار می‌سازد. کتاب با تمرکز بر انگیزه‌ها، تصمیم‌ها، دشمنی‌ها، نگرانی‌ها و دگرگونی‌های شخصیت‌ها، فضای حوادث آغازین تاریخ اسلام را به شکل روایی نشان می‌دهد. مقدمهٔ ترجمه نیز بر شناخت راه و روش صحابه، تقویت روحیه و الگوگیری عملی از زندگی آنان تأکید می‌کند.