این نوشته با پرسش «تجارت الکترونیک چیست؟» آغاز می‌شود و ابتدا نشان می‌دهد که این مفهوم را نمی‌توان فقط به خرید اینترنتی، تبلیغات آنلاین یا حذف کاغذ از معاملات محدود کرد. متن، تجارت الکترونیک را پیوندی میان فناوری اطلاعات، بازاریابی، فروش، امور مالی، حقوق و ارتباطات تجاری معرفی می‌کند و با نقل چند تعریف پژوهشی، بر مبادله محصولات، خدمات و اطلاعات از طریق شبکه‌ها تأکید دارد. سپس مزایایی مانند کاهش هزینه‌های اداری، آسان‌شدن ارتباط با مشتری، دسترسی گسترده‌تر به بازار و هماهنگی بهتر میان سازمان‌ها توضیح داده می‌شود. بخش تاریخی، پیدایش مبادله الکترونیکی داده‌ها یا EDI را در دهه ۱۹۶۰ بررسی می‌کند و از تحول شبکه‌های رایانه‌ای، آرپانت و اینترنت سخن می‌گوید. پس از آن، چارچوب تجارت الکترونیک در سه سطح زیرساخت، خدمات و محصولات شرح داده می‌شود و کاربردهایی چون خرید از راه دور، بانکداری، تبلیغات مستقیم، همکاری میان شرکت‌ها، اینترانت و اکسترانت مطرح می‌گردد. در ادامه، فناوری‌های پشتیبان مانند شبکه‌های مخابراتی، ISDN، استاندارد X.400، اینترنت، TCP/IP، صفحات وب، HTTP و HTML معرفی می‌شوند. متن همچنین شیوه‌های اتصال به اینترنت، آدرس‌دهی رایانه‌ها، نقش وب در عرضه اطلاعات و تفاوت اینترنت، اینترانت و اکسترانت را توضیح می‌دهد. بخش پایانی به ابزارهای اجرایی تجارت الکترونیک، به‌ویژه EDI، استانداردهای تبادل داده و کاهش مبادلات کاغذی و ورود دوباره اطلاعات می‌پردازد.