این جلد دومِ ترجمهٔ فارسی «تفسیر شریف بیان السعادة فی مقامات العبادة» است؛ اثری تفسیری که در معرفی آغازین آن، حاج سلطان‌محمد گنابادی با لقب سلطان‌علیشاه به‌عنوان مؤلف معرفی شده است. متن موجود در این نمونه بیشتر صفحات عنوان، شناسنامه و آغاز پیش‌گفتار را دربر می‌گیرد و هنوز وارد بخش گسترده‌ای از تفسیر آیات نشده است. با این حال، همین صفحات اطلاعات روشنی درباره ساختار و هویت این چاپ به دست می‌دهند. صفحه عنوان بر فارسی بودن ترجمه، جلد دوم بودن اثر و انتساب کتاب به سلطان‌محمد گنابادی تأکید دارد. در شناسنامه نیز نام کتاب به‌صورت «متن و ترجمهٔ فارسی تفسیر شریف بیان السعادة فی مقامات العباده» ثبت شده و دو مترجم، محمدآقا رضاخانی و حشمت‌الله ریاضی، به‌صراحت معرفی شده‌اند. همچنین سید عزیزالله قائمی طباطبایی به‌عنوان ویراستار ذکر شده است؛ بنابراین این نام در جایگاه نویسنده یا مترجم قرار نمی‌گیرد. صفحات پایانی نمونه تنها نشانه‌هایی از متن عربی و عنوان «پیش گفتار» را نشان می‌دهند و برای استخراج محتوای تفسیری جزئی‌تر کافی نیستند. بر پایه همین شواهد، کتاب را می‌توان در حوزه تفسیر قرآن، معارف اسلامی و آثار عرفانی ـ تفسیری دسته‌بندی کرد. عنوان مناسب برای ثبت، نام اصلی اثر بدون عبارت «ترجمهٔ فارسی» و بدون شماره جلد است، در حالی که جلد دوم بودن باید به‌عنوان مشخصهٔ نسخه حفظ شود.