این کتاب روایتی تحلیلی از دوره خلفای راشدین ارائه می‌کند و از واپسین روزهای زندگی پیامبر اسلام آغاز می‌شود. نویسنده در مقدمه میان «تاریخ اسلام» و «تاریخ مسلمانان» تفاوت می‌گذارد و تأکید می‌کند که همه رفتارها و رخدادهای مسلمانان را نمی‌توان معیار داوری درباره اسلام دانست. او همچنین بر بررسی روایت‌های تاریخی، توجه به درستی گزارش‌ها و گرفتن درس و عبرت از گذشته تأکید دارد. بخش نخست به بیماری و وفات پیامبر، بیعت با ابوبکر و رخدادهای آغازین پس از رحلت می‌پردازد. سپس دوران خلافت ابوبکر، مسئله مانعان زکات، تثبیت حکومت و وفات او بررسی می‌شود. در بخش مربوط به عمر بن خطاب، چگونگی آغاز خلافت، فضای سیاسی دوره او، توطئه ترور و واپسین توصیه‌هایش مطرح شده است. بخش عثمان بن عفان به تشکیل شورا، بیعت، پیدایش ناآرامی‌ها، محاصره خانه او و رخدادهای منتهی به شهادتش اختصاص دارد. بخش پایانی، خلافت علی بن ابی‌طالب را با تمرکز بر اختلافات داخلی، جنگ جمل، نزاع با معاویه، صفین، حکمیت، پیدایش خوارج و نهروان دنبال می‌کند. روایت پس از شهادت علی، به بیعت با حسن بن علی و مصالحه او با معاویه می‌رسد. ساختار کتاب بر پیوند دادن رویدادهای سیاسی با تحلیل علل درگیری‌ها و ارزیابی روایت‌های تاریخی استوار است و می‌کوشد تصویری پیوسته از انتقال قدرت، بحران‌های داخلی و پایان دوره خلافت راشدین ارائه کند.