«گل یخ» با محاصره یک خانه و هماهنگی چند گروه عملیاتی آغاز می‌شود. چاوش، مأموری که در ادامه با عنوان سروان احمدی شناخته می‌شود، همراه همکارانش از مسیرهای مختلف به ساختمان نزدیک می‌شود. فرمان‌های کوتاه، اعلام موقعیت و جابه‌جایی نیروهای پشتیبانی، ریتم آغاز داستان را شکل می‌دهند. مقاومت افراد مسلح، استفاده از گاز اشک‌آور و حضور تک‌تیراندازها، عملیات را به درگیری می‌کشاند؛ سرانجام ساختمان پاک‌سازی می‌شود و تعدادی از افراد بازداشت یا برای رسیدگی به جراحات منتقل می‌شوند. پایان عملیات، پایان مسئولیت چاوش نیست. او گزارش خود را تحویل می‌دهد، اما خبر پیدا شدن مدارک تازه نشان می‌دهد که پرونده همچنان نیازمند پیگیری است. داستان سپس از محیط فرماندهی و مأموریت به خانه می‌رود و جنبه دیگری از زندگی این افسر را نشان می‌دهد. برخورد صمیمانه او با عسل، شوخی‌ها و دردسرهای امیر و گفت‌وگو با خواهرش اکرم، فضای روایت را تغییر می‌دهند. امیر مشتاق پیوستن به نوپو است و درباره شرایط ورود و آموزش‌های آن پرسش می‌کند. اکرم، که از خطر شغل نزدیکانش نگران است، با این علاقه همراهی نمی‌کند. مادر چاوش نیز درباره وضعیت سلامتی خود و موضوعی که پیش‌تر با پسرش مطرح کرده، صحبت می‌کند. در این صفحات، خستگی پس از مأموریت، علاقه به خانواده و نگرانی نزدیکان در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. زبان محاوره‌ای و گفت‌وگوهای فراوان، روایت را بر رفتار شخصیت‌ها و ارتباط روزمره آنان متمرکز می‌کنند.