این کتاب رساله‌ای فقهی درباره حکم تصویر و مجسمه‌سازی است و مسئله را با تکیه بر احادیث و نقل‌های روایی بررسی می‌کند. متن با یک پرسش مستقیم درباره رواج تصویر در زندگی روزمره آغاز می‌شود و سپس می‌کوشد میان صورت‌های مجاز و ممنوع تمایز بگذارد. در صفحات عرضه‌شده، نویسنده مجموعه‌ای از روایات منقول از ابوهریره، ابن مسعود، ابن عمر، ابن عباس، جابر و عایشه را گرد می‌آورد و از آن‌ها برای بیان دیدگاه خود درباره تصویر موجودات جاندار استفاده می‌کند. بخشی از بحث به تهدیدهای اخروی درباره تصویرگران، نهی از نگهداری تصاویر در خانه و ماجرای پرده تصویردار عایشه اختصاص دارد. متن همچنین داستان مردی را نقل می‌کند که شغلش تصویرگری بود و از ابن عباس فتوا خواست؛ پاسخ نقل‌شده، تصویر کردن درخت و اشیای بی‌جان را به عنوان راه جایگزین مطرح می‌کند. در پاورقی صفحه پنجم نیز به اختلاف نظر درباره تصاویر الکترونیکی و عکس‌برداری اشاره شده و آمده است که بسیاری از عالمان آن را مجاز می‌دانند، در حالی که درباره تصاویر جاندارانِ دست‌کشیده دیدگاه سخت‌گیرانه‌تری نقل شده است. ساختار کتاب پرسش‌وپاسخ‌محور و استنادی است و تمرکز آن بر حدود شرعی تصویر، نقاشی و مجسمه‌سازی در چارچوب فقه اسلامی قرار دارد. نویسنده در ضمن نقل این احادیث، دیدگاه برخی دانشمندان را نیز یاد می‌کند و وعده می‌دهد رأی درست را توضیح دهد.