آتاراکسی، با زیرعنوان رسیدن به آرامش از طریق خودتعالی، مسئلهٔ آرامش را در پیوند با شناخت گسترده‌تر جهان و انسان طرح می‌کند. مسیر کتاب از چیستی کیهان، نظریه‌های پیدایش جهان، زمان و ویژگی‌های زمین آغاز می‌شود و سپس به ساختار روانی، شخصیت و زندگی اجتماعی انسان می‌رسد. این ترتیب، خودشناسی را در بستری فراتر از تجربه‌های فردی قرار می‌دهد. در بخش مربوط به انسان، موضوع‌هایی چون خودآگاهی، اعتماد به نفس، تأثیر وراثت و محیط، اختلالات شخصیت و رویکردهای مشاوره مطرح می‌شوند. بحث اخلاق نیز با پرسش‌هایی دربارهٔ خیر و شر، عدالت، وجدان، حقوق طبیعی، حقوق حیوانات و حقوق بشر گسترش می‌یابد. فصل‌های بعدی به پیدایش حیات، تکامل انسان، شکل‌گیری زندگی گروهی و تاریخ باورها و ادیان اختصاص دارند. جامعه در این کتاب از زاویهٔ فردگرایی و جمع‌گرایی، رفتار توده‌ها، سیاست، حکومت، نظریهٔ بازی و حل منازعه بررسی می‌شود. تاریخ تمدن‌ها، جنگ و صلح، استعمار، استقلال و رابطهٔ فرهنگ با سنت و مدرنیسم نیز بخشی از این تصویر هستند. پس از آن، پرسش معنای زندگی و آرزوهای بشر برای غلبه بر محدودیت‌های فضا، زمان و مرگ مطرح می‌شود. فصل پایانی به خودتعالی نزدیک‌تر می‌شود: فهم محدودیت‌های انسانی، نقش عشق، شکستن کلیشه‌ها، فاصله گرفتن از رفتار توده‌ای و خوداصلاحی. خودشناسی روان‌شناسانه، مدیریت حالات شخصیت و بهره‌گیری از هوش هیجانی، موضوع‌های مشخص این بخش‌اند و مسیر بحث را به زندگی فردی بازمی‌گردانند.