این کتاب جایگاه اصحاب پیامبر را در پیوند با اختلاف‌های اعتقادی دربارهٔ امامت و خلافت بررسی می‌کند. بحث آغازین به واقعهٔ غدیر اختصاص دارد و با دعوت به مراجعه به قرآن و حدیث، پیروی از رسوم موروثی را نقد می‌کند. سپس روایت غدیر، معنای «مولی» و استناد به آن برای اثبات جانشینی علی بن ابی‌طالب از دیدگاه اهل سنت به بحث گذاشته می‌شود. متن میان دفاع از شخصیت علی و تعیین جانشین برای پیامبر تفاوت قائل است و دربارهٔ اعتبار بخش‌هایی از روایت استدلال می‌آورد. در ادامه، شورا و بیعت علی با خلفای پیشین محور بحث قرار می‌گیرد. توجیه این بیعت با ترس یا تقیه نقد می‌شود و همکاری طولانی او با دستگاه خلافت در برابر این برداشت‌ها مطرح می‌گردد. سخنان منقول دربارهٔ پذیرش حکومت و صلح حسن بن علی با معاویه نیز برای بررسی ادعای امامت منصوص به کار می‌روند. بخش دیگری میان فضیلت اهل بیت و عصمت مطلق تفاوت می‌گذارد. امکان خطای انسانی، عصمت پیامبران در ابلاغ، تفسیر آیهٔ عهد ابراهیم و رابطهٔ ظلم با توبه از موضوعات این بخش هستند. نقل‌هایی از منابع شیعی دربارهٔ علم امامان و اختلاف رفتار آنان نیز در چارچوب نقد اعتقادی مطرح می‌شوند. فهرست اثر، مباحث دانش و برتری صحابه، تفضیل خلفای نخست و شیوهٔ برخورد با مشاجرات صحابه را معرفی می‌کند. زبان کتاب جدلی است و استدلال‌ها را از موضع مشخص اهل سنت پیش می‌برد.