این جلد از کتاب به مجموعه‌ای از پرسش‌های دینی و فقهی درباره زندگی زنان می‌پردازد و مطالب را بیشتر به شیوه سؤال و جواب سامان می‌دهد. بخش آغازینِ متن درباره توسل است و میان توسلِ درست و نادرست فرق می‌گذارد؛ از نام‌ها و صفات الهی، ایمان، اعمال صالح و دعای شخص نیک زنده به‌عنوان نمونه یاد می‌کند. در همین زمینه، داستان سه مسافرِ گرفتار در غار نقل می‌شود که هر یک عمل نیک خود را وسیله دعا قرار می‌دهند. سپس کتاب به باورهایی می‌پردازد که نویسنده آن‌ها را نادرست یا ممنوع می‌داند؛ از جمله یادگیری و کاربرد جادو، مراجعه به کاهن و فال‌بین، بستن تعویذ و نظربند، و شوم دانستن برخی روزها یا ماه‌ها. فصل عبادات، نمونه‌هایی از صدقه‌دادن زنان، مسئولیت اعضای خانواده و حکم سفر زن با محرم را مطرح می‌کند. فصل سوم به احکام حیض، نفاس و استحاضه اختصاص دارد و تفاوت این خون‌ها، عادت ماهوار، تغییر مدت عادت و وضعیت خون‌ریزی کمتر از سه روز یا بیشتر از ده روز را توضیح می‌دهد. در ادامه، احکام مرتبط با نماز، روزه، مسجد، تماس با قرآن و روابط زناشویی در ایام حیض بررسی می‌شود. متن برای بسیاری از احکام به آیات قرآن و روایت‌های حدیثی استناد می‌کند و در مواردی نام منابع حدیثی مانند بخاری، مسلم، ترمذی و ابن ماجه را نیز می‌آورد. در مجموع، این جلد راهنمایی فقهی برای مسائل روزمره زنان ارائه می‌کند و هم‌زمان بخشی از باورها و رسوم رایج را از منظر دینی نقد می‌نماید.