«از قرآن به تخنیک» با پرسشی دربارهٔ نسبت قرآن کریم و دستاوردهای تخنیکی آغاز می‌شود: آیا می‌توان در آیات آن نشانه‌هایی مرتبط با ریل، طیاره، اتم، تلویزیون و برق یافت؟ صفحات آغازین کتاب پاسخ مثبت به این پرسش را دنبال می‌کنند و می‌کوشند میان هدایت دینی و تلاش انسان برای کشف و اختراع ارتباط برقرار سازند. در توضیح این دیدگاه، متن تأکید می‌کند که قرآن تنها کتاب فن و صنعت نیست، بلکه به علوم گوناگون اشاراتی دارد. استدلال مطرح‌شده این است که بیان این اشارات باید برای مخاطبان زمان نزول قابل دریافت باشد و در عین حال برای نسل‌های بعد نیز معنایی داشته باشد. از همین منظر، کتاب به کنایه‌ها و اشاره‌هایی می‌پردازد که آنها را با پیشرفت‌های علمی مرتبط می‌داند. بخش دیگری از مقدمه، معجزات پیامبران را نمونه‌هایی برای اندیشیدن به امکانات تخنیکی معرفی می‌کند. بیرون آمدن آب از سنگ با سونداژ، پرواز سلیمان با طیاره و سفر فضایی، بینا شدن نابینا با انتقال اعضای بدن و نسوختن ابراهیم با لباس‌های ضد حریق پیوند داده می‌شود. این ارتباط‌ها برداشت‌های مطرح‌شده در کتاب هستند و چارچوب بحث آن را نشان می‌دهند. اثر پیش از ورود به این بحث، با اهداء به دوستداران قرآن و علم، مناجاتی دربارهٔ توحید، رحمت و هدایت، و سخنی دربارهٔ روند ترجمه آغاز می‌شود. مقدمه همچنین تلاش و آزمایش مکرر در اختراع را برجسته می‌سازد و خواننده را به تأمل در رابطهٔ ایمان و جستجوی علمی دعوت می‌کند.