قوم، رنگ، زبان و نسب چه جایگاهی در ارزش‌گذاری انسان دارند؟ این کتاب با تکیه بر آیات قرآن، احادیث و نمونه‌هایی از تاریخ اسلامی، ادعای برتری نژادی را بررسی می‌کند و تقوا و کردار را معیار منزلت انسان می‌داند. بحث آغازین، تفاوت زبان‌ها و رنگ‌ها را نشانه‌ای از آفرینش معرفی می‌کند و شناخت متقابل اقوام را در برابر تفاخر و تحقیر دیگران قرار می‌دهد. مقدمهٔ ترجمه، موضوع را به تجربهٔ افغانستان پیوند می‌زند: فداکاری مردم، جنگ‌های داخلی دههٔ هفتاد و رقابت برای مقام بر پایهٔ قوم و نژاد. در این بخش، سپردن مسئولیت به افراد شایسته و توانمند برجسته می‌شود و سهم‌خواهی قومی به عنوان عاملی در از دست رفتن دستاوردهای جمعی مطرح می‌گردد. مقدمهٔ اصلی نیز اختلافات مسلمانان را با تلاش کشورهای اروپایی برای کنار گذاشتن دشمنی‌های گذشته مقایسه می‌کند. ساختار کتاب در چهار فصل، برخورد قرآن با نژادپرستی، سخنان پیامبر دربارهٔ ملیت‌گرایی، ویژگی‌های امت اسلامی و پیامدهای تعصب را دنبال می‌کند. موضوعاتی چون افتخار به نسب، خودپسندی، پیمان برادری مهاجرین و انصار، تنوع قومی اصحاب و جایگاه پیوند اعتقادی در این مسیر مطرح‌اند. فصل پایانی به تجاوز، کشتار، ویرانی و حرمت جان مسلمان می‌پردازد. در مقدمه همچنین بر ممنوعیت کشتن ناحق انسان و امنیت اشخاص برخوردار از عهد تأکید می‌شود. محور پیوستهٔ اثر، دعوت مسلمانان به همبستگی، فروتنی و رهایی از رقابت‌های تفرقه‌انگیز قومی است.