خداحافظی با مکه برای زائری که روزهای حج را پشت سر گذاشته، آمیزه‌ای از اندوه جدایی و شوق بازگشت به خانواده است. این کتاب از همین لحظه آغاز می‌کند و یاد دیدار کعبه را در کنار تلخی ترک سرزمین مقدس قرار می‌دهد. دعای سفر، درخواست آسان شدن راه، پناه بردن از دشواری‌های بازگشت و سپردن خانواده به خدا، بخش نخست این همراهی معنوی را می‌سازد. سپس متن با خطاب‌های پی‌درپی به مکه، خانه خدا، مقام ابراهیم، زمزم، غار حراء، منی و عرفات، خاطره مکان‌های زیارت را زنده می‌کند. اشک وداع و امید دیداری دوباره در این بخش برجسته است. سخن تنها از احساس زائر نیست؛ کسانی که در سرزمین حرم میزبان حاجیان بوده‌اند نیز از انس با صدای لبیک، احرام و دعاهای آنان می‌گویند و برای سفر و بازگشتشان آرزوی سلامت و قبولی حج دارند. در ادامه، توجه از لحظه جدایی به زندگی پس از حج منتقل می‌شود. مخاطب با پرسشی روبه‌رو است: پس از چشیدن شیرینی عبادت، چگونه از دستاورد معنوی این سفر پاسداری خواهد کرد؟ متن بر ادامه طاعت، کوشش در کار خیر، پرهیز از بازگشت به گناه و درخواست پذیرش اعمال تأکید می‌کند. صفحات پایانی ارائه‌شده، توبه خالصانه را با پشیمانی، پاکی دل و امید به بخشایش توضیح می‌دهند. بدین ترتیب، وداع پایان ارتباط با تجربه حج نیست، بلکه فرصتی برای تصمیم گرفتن درباره رفتار و عبادت در زندگی روزمره می‌شود.