این کتاب اثری جدلی در حوزهٔ مقایسهٔ اسلام و مسیحیت است که از منظر اسلامی به بررسی خاستگاه و برخی باورهای مسیحی می‌پردازد. مقدمه با توصیف جهان معاصر و افزایش تماس پیروان ادیان آغاز می‌شود و بر ضرورت شناخت آگاهانهٔ باورهای دیگر تأکید می‌کند. نویسنده هدف خود را آشنا ساختن خواننده با دیدگاه‌های انتقادی دربارهٔ مسیحیت و تقویت فهم توحید بیان می‌کند. در فصل نخست، بحث از علت اختلاف میان ادیان آغاز می‌شود و این دیدگاه مطرح می‌گردد که پیامبران همگی مردم را به یکتاپرستی و تسلیم در برابر خدا دعوت کرده‌اند. برای پشتیبانی از این استدلال، آیاتی از قرآن دربارهٔ ابراهیم، یوسف، سلیمان، موسی و حواریون عیسی نقل می‌شود. سپس کتاب به جایگاه عیسی می‌پردازد و از نگاه اسلامی، رسالت او را ادامهٔ دعوت توحیدی معرفی می‌کند. بخش بعدی نقش پولس یا شائول طرسوسی را در شکل‌گیری باورهای بعدی مسیحیت به صورت انتقادی بررسی می‌کند و او را عامل تغییر مسیر تعالیم نخستین معرفی می‌سازد. در ادامه، نخستین دلیل کتاب برای رد مسیحیت مطرح می‌شود و نام‌گذاری این دین به مسیح، از منظر نویسنده، نشانه‌ای از فاصله گرفتن آن از دین الهی دانسته می‌شود. متن لحن اعتقادی و مناظره‌ای دارد و برای استدلال خود هم از قرآن و هم از نقل‌های مربوط به تاریخ و متون مسیحی بهره می‌گیرد. محور اصلی اثر دفاع از توحید اسلامی و نقد آموزه‌هایی است که نویسنده آن‌ها را تحول‌یافته یا ناسازگار با پیام اصلی عیسی می‌داند.