این متن به پرسش‌های عملی طراحی یک بیمارستان می‌پردازد: بخش‌های گوناگون در کجا قرار گیرند، بیماران و کارکنان چگونه میان آن‌ها رفت‌وآمد کنند و چه ویژگی‌هایی برای فضاهای درمانی لازم است؟ آغاز آن، تغییر نگاه از ساختمان‌های صرفاً درمانی به محیط‌هایی با توجه بیشتر به اقامت بیمار را مطرح می‌کند. سپس اجزای یک بیمارستان عمومی، از بخش مراقبت و معاینه تا فضاهای اداری، خدماتی و نگهداری موقت زباله، معرفی می‌شوند. متن میان بیمارستان‌های عمومی، تخصصی و دانشگاهی نیز تمایز می‌گذارد و نیازهای آموزشی و پژوهشی بیمارستان دانشگاهی را توضیح می‌دهد. در بخش برنامه‌ریزی، انتخاب زمینی آرام و دارای امکان گسترش، دوری از آلودگی و توجه به جهت تابش خورشید بررسی می‌شود. جایگاه اتاق‌های درمان، جراحی و پرستاری در نسبت با نور و آسایش بیماران موضوع دیگر این بخش است. پس از آن، جداسازی مسیر بیماران سرپایی از بیماران بستری، ظرفیت راهروها، دوام و قابلیت شست‌وشوی درها، طراحی پله‌ها و کاربرد آسانسورهای گوناگون مطرح می‌شود. بخش پایانی بر گردش بهداشتی در محدوده جراحی تمرکز دارد و جدایی مسیرهای تمیز و آلوده را شرح می‌دهد. برای اتاق عمل، دسترسی پیرامون تخت، نور، تجهیزات و سطوح قابل شست‌وشو مطرح است. اتاق بیهوشی، شست‌وشو، نگهداری وسایل استریل و تجهیزات نیز جداگانه توصیف می‌شوند. متن برای خواننده‌ای که می‌خواهد با موضوعات اصلی برنامه‌ریزی فضایی بیمارستان آشنا شود، نمایی فشرده از پیوند معماری، رفت‌وآمد و نیازهای بهداشتی فراهم می‌کند. برخی اندازه‌های عددی در متن استخراج‌شده مخدوش‌اند و برای استفاده اجرایی باید با نسخه اصلی بررسی شوند.