این کتاب به موضوع رقیه شرعی و استفاده از آیات قرآن و دعاهای مأثور برای طلب شفا و دفع آسیب‌ها از نگاه منابع اسلامی می‌پردازد. در آغاز، مترجم توضیح می‌دهد که تعویذ در جامعه اسلامی هم طرفدارانی دارد و هم منتقدانی که گاهی به دلیل رفتارهای افراطی یا سوءاستفاده افراد سودجو با آن مخالفت می‌کنند. او میان رقیه مبتنی بر قرآن و سنت و رفتارهایی که به جادوگری و فال‌گیری نسبت داده می‌شوند تفاوت می‌گذارد. سپس برای روشن شدن اصطلاحات اثر، مفاهیمی چون رقیه، راقی، چشم‌زخم، شخص چشم‌زخم‌دیده و مس را شرح می‌دهد. در مقدمه مؤلف، جایگاه دعا و تلاوت قرآن در هنگام بیماری و گرفتاری از طریق آیات و احادیث بررسی می‌شود. خواننده با نمونه‌هایی از دعاهای نقل‌شده در روایات و شیوه‌های مختلف خواندن آن‌ها آشنا می‌شود. کتاب به کاربرد سوره فاتحه، سوره بقره، آیت‌الکرسی و معوذتین در رقیه اشاره می‌کند و تفاوت انتخاب یک آیه، یک سوره یا چند سوره را نشان می‌دهد. همچنین از خواندن دعا بر آب، روغن یا عسل و استفاده از آن‌ها در چارچوب برداشت‌های فقهی مطرح‌شده سخن می‌رود. مؤلف برای توضیح پیشینه این شیوه‌ها به نمونه‌هایی از رفتار دانشمندان پیشین، از جمله نقل‌هایی درباره امام احمد و ابن‌قیم، رجوع می‌کند. در بخش‌های موجود، بحث دشواری زایمان، سحر، چشم‌زخم و ناراحتی‌های جسمی و روحی نیز مطرح می‌شود. محور کتاب، معرفی این باورها و مستندات دینی آن‌هاست، نه ارائه تشخیص پزشکی یا تضمین درمان.