این نوشتار به بررسی دو خاندان بانفوذ ذوالفقاری و افخمی و پیوند آنان با ساخت قدرت در ایران معاصر می‌پردازد. روایت از ذوالفقارخان افشار خمسه‌ای آغاز می‌شود؛ حاکمی که در زنجان و خمسه قدرت گرفت، با کریم‌خان زند درگیر شد و پس از چند مرحله شورش، شکست و بازگشت، سرانجام در کشاکش قدرت جان باخت. سپس تبار او در نسل‌های بعد دنبال می‌شود و نقش حسینقلی‌خان، اسعدالدوله و شاخه‌های مختلف خاندان ذوالفقاری در اداره زنجان، مالکیت زمین و مناسبات سیاسی شرح داده می‌شود. بخش مهمی از متن به محمد ذوالفقاری اختصاص دارد؛ شخصیتی که تحصیل کشاورزی در اروپا، نمایندگی مجلس، نایب‌رئیسی مجلس، استانداری، سفارت در افغانستان و عضویت سنا را تجربه کرد و در دوره کشمکش میان مصدق و کاشانی نقش میانجی داشت. کتاب همچنین از محمودخان و مقاومت ذوالفقاری‌ها در برابر نیروهای فرقه دموکرات آذربایجان، نبردهای خاتون‌کندی و قوئی و تغییر جایگاه مالکان پس از اصلاحات ارضی سخن می‌گوید. در کنار این رویدادها، زندگی جهانشاه‌خان امیرافشار و پیوندهای گسترده خانوادگی و سیاسی منطقه نیز بررسی می‌شود. در ادامه، خاندان افخمی و ارتباط آن با ذوالفقاری‌ها از راه ازدواج و مناصب دولتی مطرح می‌گردد. حاصل کار، تصویری تبارشناختی و سیاسی از شبکه‌ای از زمین‌داران، حاکمان محلی، نمایندگان مجلس، نظامیان و رجال دولتی است که سرگذشت آنان با تحولات زنجان و تاریخ سیاسی ایران درهم تنیده است.