این مجموعه خواننده را به دنیایی از قصه‌های آشنا اما وارونه می‌برد؛ جایی که قورباغه‌ها حرف می‌زنند، غول‌ها گرفتار دردسرهای کوچک می‌شوند و آدم‌ها از اتفاق‌های ناممکن درس‌های خنده‌دار می‌گیرند. در حکایت قورجنگله و مرد تمبک‌زن، قورباغه‌ای پرادعا با تهدید و پیشگویی، مردی تهیدست را وادار به تهیه وسایل گوناگون می‌کند؛ تا آنکه یک پرسش ساده درباره دندان‌هایش پرده از بلوف او برمی‌دارد. حکایت سه شپش با جدا شدن سه همراه آغاز می‌شود و سرنوشت متفاوت آنان، از خانه بازرگان تا زندگی کارگر و پایگاه انتقال خون، به شوخی تلخی درباره معاش و نابرابری می‌رسد. در داستان غول بیچاره و شیشه عمرش، چوپانی شیشه‌ای پیدا می‌کند و همسرش در آن آبغوره می‌ریزد؛ نوشیدن این مایع، قدرتی دردسرساز به هر دو می‌دهد و شکایت مردم را به دربار می‌کشاند. داستان اخیک، آرزوهای خارکنی را با خانه مجلل، خودرو و حساب بانکی پیوند می‌زند و ناگهان ماجرا را به پرونده قضایی تبدیل می‌کند. در حکایت دو شتر نجیب نیز سوءتفاهمی ساده، دو شتر را به سفارت و تأسیس شرکت باربری می‌رساند. روایت‌ها با زبان محاوره‌ای، دخالت‌های شوخ‌طبعانه راوی و نتیجه‌گیری‌های عمداً نامنتظر پیش می‌روند. کنار هم قرار گرفتن واژه‌های قصه‌های کهن با چیزهایی مانند تلویزیون، ویزا و بانک، سرچشمه بسیاری از خنده‌هاست. این حکایت‌ها پشت ظاهر بازیگوش خود، ترس، زیاده‌خواهی، تظاهر و برداشت‌های شتاب‌زده را دست می‌اندازند.