حسام برای گرفتن نتیجهٔ آزمایش قلب مادربزرگش به مطب دایی خود، دکتر بهروز صادقی، می‌رود. او نیز پزشک است، اما در برخورد نخست نمی‌تواند مقصودش را به‌روشنی به منشی مطب برساند. آریانا، که گمان می‌کند او مانند دیگر مراجعه‌کنندگان نوبت می‌خواهد، با بی‌حوصلگی پاسخ می‌دهد. سر به زیری و دستپاچگی حسام سوءتفاهم را بیشتر می‌کند و نخستین گفت‌وگوی آن دو با دلخوری پیش می‌رود. قرار می‌شود حسام بعدتر برای گرفتن برگهٔ آزمایش برگردد. او پس از رسیدگی به بیمارانش دیر به مطب می‌رسد و آریانا را می‌بیند که برای تحویل برگه کنار خیابان منتظر مانده است. باران می‌بارد و حسام پیشنهاد می‌کند او را به خانه برساند. در راه، سکوت طولانی‌شان با پرسش‌های کوتاه دربارهٔ تحصیل و کار شکسته می‌شود. آریانا آشکارا و راحت حرف می‌زند، در حالی که حسام حتی از نگاه مستقیم به او خجالت می‌کشد. این تفاوت رفتاری، کنجکاوی و توجه حسام را برمی‌انگیزد. پس از رساندن آریانا، او نتیجهٔ آزمایش را بررسی می‌کند و با آسودگی بیشتری به خانه برمی‌گردد. آنجا مادربزرگش، بی‌بی مهین، همراه با مادر و خواهر حسام منتظر خبر است. روایت در کنار این آشنایی تازه، فضای خانوادهٔ حسام، محبت میان اعضای آن و سخت‌گیری‌های گاه‌به‌گاه مادربزرگ را نشان می‌دهد. پرسش بی‌بی دربارهٔ دارو نیز ماجرا را به نگرانی آغازین حسام پیوند می‌زند.