«اسلام ما» دین را در پیوند با اندیشه، رفتار و روابط روزمره بررسی می‌کند. مباحث آغازین به جایگاه اجتماعی دین، پایداری آن و ویژگی‌های تعلیمات اسلامی اختصاص دارد و سپس بحث به سه جنبهٔ روحی، اخلاقی و اجتماعی اسلام گسترش می‌یابد. در مقدمه نیز داشتن عقیدهٔ درست و اخلاق نیک، زمینهٔ سامان یافتن زندگی و روابط اجتماعی معرفی می‌شود. بخش روحی با دعوت به اندیشیدن در آسمان‌ها و زمین آغاز می‌شود و تقلید را در برابر تفکر قرار می‌دهد. ارتباط عقیده با رفتار، تأثیر ایمان در زندگی، اخلاص و پرهیز از ریا از موضوعات اصلی این بخش است. توکل همراه با توجه به اسباب، محبت خدا، شکر نعمت، تقوا، خوف و امید نیز در همین مسیر مطرح می‌شوند. بحث عبادت، نماز، زکات، روزه و حج را از نظر آثار معنوی، اخلاقی و اجتماعی دنبال می‌کند. در بخش اخلاقی، نیکی، استقامت، احسان، حیا، امانت‌داری و صداقت بررسی می‌شوند. فهرست کتاب میان راستگویی در زبان، نیت، تصمیم، وفای به عهد و عمل تفاوت می‌گذارد و به مدارا و حدود شوخی نیز می‌پردازد. بخش اجتماعی به خانواده، آموزش و مشارکت زنان، تربیت دختران و پسران و حقوق پدر و مادر توجه دارد. آداب اجازه گرفتن، سلام و مصافحه، حمایت از ضعیفان و حفظ جان، مال و آبروی مردم، دامنهٔ این مباحث را کامل می‌کنند. این ساختار نشان می‌دهد که کتاب باور دینی را در کنار مسئولیت فردی و اجتماعی مطرح می‌سازد.