اولدوز دختری است که دور از مادر خود، با پدر و نامادری‌اش زندگی می‌کند. در آغاز، او از ده‌سالگی به روزهای پیش از هفت‌سالگی برمی‌گردد و بخشی از سرگذشتش را برای کودکان تعریف می‌کند. مادرش پس از جدایی به روستا رفته و دختر در شهری کوچک مانده است. گم‌شدن عروسک سخنگو و کم‌دیدن دوستش یاشار، تنهایی او را بیشتر کرده است. روزی که نامادری در را قفل کرده و به حمام رفته، اولدوز کنار پنجره کلاغی را می‌بیند که از حوض آب می‌خورد. این دیدار به گفت‌وگویی غیرمنتظره تبدیل می‌شود: پرنده خود را ننه کلاغه معرفی می‌کند و با مهربانی به حرف‌های دختر گوش می‌دهد. دوستی تازه، ترس اولدوز را برای لحظه‌ای کنار می‌زند و میل به بازی و مراقبت را در او زنده می‌کند. ننه کلاغه درباره گرسنگی، دزدی و بی‌اثر بودن نصیحت‌های خشک حرف می‌زند. سخنان او در کنار رفتار سخت‌گیرانه بزرگ‌ترها، پرسش‌هایی درباره نیاز، انصاف و قدرت پیش می‌کشد. اولدوز برای دوستش صابون می‌آورد، اما بازگشت ناگهانی نامادری او را گرفتار ترس و بازخواست می‌کند. در ادامه، ننه کلاغه یکی از بچه‌هایش را به دختر می‌سپارد. اولدوز باید آقا کلاغه را پنهان کند، غذا بدهد و مراقب یادگرفتن پروازش باشد. لانه زیر پله‌ها به پناهگاهی مخفی تبدیل می‌شود. فهرست فصل‌ها نیز مسیر داستان را با گرفتاری کلاغ‌ها، نگرانی، تلاش برای آزادی و نقشه فرار نشان می‌دهد؛ مسیری که دوستی کودک و پرندگان را به مسئله رهایی پیوند می‌زند.